Szukaj
  • Horse News

WOLTYŻERKA - wprowadzenie

WOLTYŻERKA jest od 1983 roku jedną z 7 dyscyplin jeździeckich oficjalnie wspieranych przez Międzynarodową Federację Jeździecką (FEI).

Nazywa się ją także akrobatyką konną. Polega na wykonywaniu przez zawodników ćwiczeń gimnastycznych na koniu poruszającym się po kole. W zależności od stopnia zaawansowania, ćwiczenia wykonywane są na galopującym lub stępującym koniu. Woltyżerkę ćwiczy się indywidualnie, w parach lub zespołowo.



Uprawiana sportowo, woltyżerka wymaga od zawodników dużej sprawności fizycznej oraz kontroli ciała. To jedna z najbardziej technicznych dyscyplin w jeździectwie. Największą „sztuką” i celem treningów jest nauczenie się w umiejętny sposób wykorzystywać energię kinetyczną konia (ćwiczenia dynamiczne) lub ją zrównoważyć (ćwiczenia statyczne), tak by w efekcie ćwiczenia wykonywane były w pełnej harmonii z ruchem konia i przy zachowaniu pełnej kontroli ciała.

W woltyżerce sportowcem jest zarówno zawodnik jak i koń. Jego przygotowanie fizyczne i psychiczne mają olbrzymie znaczenie w przebiegu współzawodnictwa i mogą w znaczący sposób zaważyć na ocenie startu zawodników.

W formie rekreacyjnej woltyżerka jest wspaniałą i pouczającą zabawą, stymulującą u ćwiczących zarówno rozwój fizyczny jak i psychiczny.

Zwłaszcza przed najmłodszymi ta dyscyplina odkrywa uroki i efekty współdziałania w grupie oraz stopniowo rozwija u nich podstawowe cechy motoryczne.

Woltyżerka współczesna – XX-wieczna - zrodziła się w latach 50-tych, w Niemczech, w rezultacie poszukiwań najbardziej efektywnego sposobu fizycznego przygotowywania dzieci i młodzieży do uprawiania sportów konnych.

Także dzisiaj woltyżerka stanowi w wielu klubach wprowadzenie do sportów konnych. Jest też niezastąpionym i cenionym narzędziem wszelkich korekt dosiadu, poprawy koordynacji ruchowej u jeźdźców, uwrażliwienia na wzajemne oddziaływanie na siebie w ruchu i harmonijne poruszanie się.

Dla wszystkich, czy to sportowców, czy rekreantów, woltyżerka stanowi z niczym nieporównywalne źródło radości wynikającej z bezpośredniego doświadczania ruchu konia, jego bliskości i wzajemnego oddziaływania na siebie w ruchu.

Elżbieta Dolińska

54 wyświetlenia0 komentarz